αφιέρωμα

Poets machine!
Ιστολόγια/blogs
Τέταρτη σελίδα
Του Δημήτρη Αθηνάκη




Η ποίηση. Το χέρι. Η οθόνη. Το Διαδίκτυο. Οι ποιητές. Οι αναγνώστες. Μυστικά αλλά όχι ψέματα.
Κάπου στο ηλεκτρονικό σύμπαν φωλιάζουν φωνές φωνασκούσες. Ψάχνουν να βρεθούν μ' ένα(ν) Αλλο που κανείς δεν ξέρει ποιο(ς) να 'ναι. Ή σχεδόν κανείς.

Εδώ. Λίγη ακόμη ποίηση. Ενα ακόμη χέρι. Μια ακόμη οθόνη, αναγνωστική τούτη τη φορά. Το Διαδίκτυο. Δικό τους και δικό μας. Οι θεατές. Οι σχολιαστές. Φανερά κι αληθινά. Εδώ είμαστε.

Βρίσκουμε αυτά που έχουν εφευρεθεί.
Το (.poema..) αγαπά την ποίηση- γι' αυτήν υπάρχει- καθ' οιονδήποτε τρόπο.
Ανακαλύπτουμε, λοιπόν, τούτες τις φωλιασμένες φωνές του διαδικτυακού σύμπαντος και τις "τοποθετούμε" εδώ- φανερά και φωναχτά.

Γιατί κάτι πάντοτε υπάρχει που δεν το ξέρουμε ακόμη.
Καιρός να το μάθουμε.
Σιγά σιγά θα ανακαλύψουμε τούτες φωνές. Επιμένω. Φωνές.
Φωνάξτε.

d.athinakis@gmail.com

 





Oνομα: Κώστας Τόμπορης
Nickname: trempe

http://moholy.blogspot.com/


Ερωτικά υστερόγραφα

Υ.Γ. 2


είναι γύρω γύρω στο σπίτι
κάτω απ' το τραπέζι
πίσω απ' την πόρτα


τελικά σύμφωνα θα πάρω,
αφού ανάμεσα στον ώμο σου και το πιγούνι
όλα είναι απότομα

κοφτά


Πρόχειρες επεξηγήσεις Σχημ. Νο 3

αρχή ΣΧΗΜ. Νο 3

Η μετάβαση αποτελείται
από ένα αλλεπάλληλο κουμπί.


για παράδειγμα...


της φροντίδας της ψεύτικης νοσταλγίας,
κουμπί για γαμήσι


τα σκαλιά σου κουμπιά
και του σπιτιού σου.

τέλος ΣΧΗΜ. Νο 3

 

...Η ύλη του Βήτα...

Εμαθα τη γεύση του οξυγόνου σου
όταν βγαίνει από τα πνευμόνια,

και η ταχύτητα που είσαι
μια μορφή αεροδυναμική, διχοτομείς
τον αέρα εμπρός μου.

 


Oνομα: Αντώνης Μυκονιάτης
Nickname: Nimertis
http://blackrose-nimertis.blogspot.com


Η τελευταία διάσταση είναι η Νύχτα

πρώτος κύκλος
οράματα αίματος


Είδες κι εσύ
αυτό το ασημόγκριζο φεγγάρι
που έχει μια δόλια μοχθηρία στο φως του
ή μήπως το γέννησε η Νύχτα;
Είδες κι εσύ
τη θάλασσα να μεταμορφώνεται
και να γίνεται ένα αρυτίδωτο σεντόνι
από ψυχές
ή μήπως το γέννησε η Νύχτα;

Πες μου αλήθεια
είδες κι εσύ
το πρόσωπο του θανάτου απόψε
να θροΐζει σαν μαύρος άνεμος τα φύλλα
και να κάνει τις αναμνήσεις των ανθρώπων
να αιμορραγούν;
ή μήπως ήταν κι αυτό
ένα παιγνίδι που έπαιξε η Νύχτα;

Ο,τι σε αγγίζει
δεν είναι πραγματικό
κι όμως υπάρχει
είναι επινόηση
είναι παγίδα
είναι η ανάσα της Νύχτας!
Ο,τι σε πληγώνει
δεν είναι υλικό
κι όμως ματώνεις
είναι στέρεο σκοτάδι
είναι ο αιώνιος πόνος
είναι το αίμα της Νύχτας!
Ο,τι σε αρπάζει
δεν είναι ψέμα
είναι αρχαίο
είναι βδελυρό
ό,τι σε κλέβει
δεν είναι γέννημα δικό σου
μα σου είναι οικείο
και αρρωστημένα
ζητάς να το γευτείς...
Ξέρεις αλήθεια
τι γεύση έχει
το αίμα του θανάτου;...

...Μην μένεις μόνος απόψε
όχι απόψε
γιατί θα 'ρθει ο Φύλακας
και απαιτεί από σένα να τον δ ε ι ς
και να τον πολεμήσεις
Μην μένεις αδρανής απόψε
ειδικά απόψε
γιατί είναι γεμάτη η νύχτα εχθρούς
ύπουλους και χθόνιους
και θέλουν να πιουν το μυαλό σου
και θέλουν να ρουφήξουν το βλέμμα σου
Μην μένεις απροστάτευτος απόψε
κυρίως απόψε
γιατί είναι ματωμένα τα όνειρα
και στάζει αίμα ο χρόνος
μάθε λοιπόν πως απόψε
θα δ ε ι ς τη Νύχτα
και καλά ετοιμάσου!

Πες μου αλήθεια
έχεις ιδέα
τι γεύση έχει
το αίμα του Φόβου;

...κάποιοι μιλούν από παλιά
για ένα άρρωστο φεγγάρι
κάποιοι μιλούν από παλιά
για έναν φευγαλέο θάνατο
και είναι η ανάσα σου το τελευταίο βράδυ
που θα σε προδώσει
γι' αυτό
μην ανασαίνεις!
κάποιοι που ξέρουν
μιλούν από παλιά
για ένα βλάσφημο όνομα
για μια ανίερη ικεσία
πρόσεξε
είναι ο χτύπος της καρδιάς
που θα σε αποκαλύψει
γι' αυτό σταμάτα τη καρδιά σου!
κάποιοι που ακόμη έχουν τη γνώση
για κάτι που είναι να έρθει
ψιθυρίζουν
και επικαλούνται άγνωστες δυνάμεις
να τους προστατεύσουν
είναι ο φόβος που θα σε σκοτώσει απόψε
γι' αυτό πάψε να φοβάσαι...
κάποιοι μιλούν από παλιά
για τη μεγάλη χοάνη του Τίποτα
είναι αυτοί που διάλεξε η Εκάτη
να φυλούν τα μαγικά περάσματα
είναι αυτοί που λατρεύουν το θάνατο
κι είναι αυτοί που είδαν
τους Ακέφαλους Καβαλάρηδες
και τη Νύχτα στο Κατώφλι του Χρόνου
κάποιοι που είναι ακόμη ζωντανοί
μιλούν μα είναι δεσμευμένοι απ' το Χτες
όσα πουν να είναι τα τελευταία τους λόγια
κάποιοι που στοιχειώθηκαν απ' το Χάλκινο Πρόσωπο
κάποιοι που ανέβηκαν στο Εβένινο Αρμα
μιλούν ακόμη για τις Ασημένιες Αρπάγες
κι όποιος βλέπει απόψε είναι διπλά ευλογημένος
κι όποιος ταξιδεύει απόψε
είναι αιώνια καταραμένος
μα είναι αλήθεια
όποιος αγγίχτηκε απ’ την Εκάτη
γυρνά σαλεμένος στις χώρες της τρέλας...

...Είναι ατελείωτες οι στρατιές
και αναρίθμητοι οι ιππότες
κατάφρακτοι πολεμιστές
πάνω σε άσαρκα άλογα
ατελείωτες αλήθεια είναι οι στρατιές
που η Κόλαση ξερνάει απ' τις σπηλιές του Χρόνου
Στερέωσε τα λογικά σου
και αρνήσου να αγγίξεις
και να ακούσεις
όσα θα γίνουν και όσα θα βιώσεις
όλα αρνήσου τα!
γιατί είναι ρευστός ο κόσμος του φωτός σου
και θα χυθεί σ' ένα φλεγόμενο Απειρο
Στερέωσε μαχητή τα λογικά σου
κλείσε καλά τα μάτια σου
κλείδωσε τη καρδιά σου
και ετοιμάσου...

* * *

δεύτερος κύκλος
αλλόκοτοι σχηματισμοί


…Είμαστε μυριάδες
κρυώνει ο άνεμος στο πέρασμά μας
αλλοιώνουμε τις δέσμες του φωτός
αλλόκοτοι σχηματισμοί
από νεκρούς και στάχτη...
Είμαστε αναρίθμητοι
το στερέωμα πλένεται απ' το αίμα μας
γεννηθήκαμε από την κλειστοφοβία των θεών
τρελοί νυχτοφύλακες
σε μαυσωλεία ιδεών...
Είμαστε απεριφρόνητοι
οι ποιητές υμνούν το άγγιγμά μας
φέρνουμε θάνατο και αδειοσύνη
στις νεκροπόλεις των αισθημάτων ζούμε...
Είμαστε ανίκητοι
ακέφαλοι και άσαρκοι
βλάσφημοι πόρνοι
οι βάρδοι τραγουδούν τον καλπασμό μας
στις ονειροχώρες των παιδιών καραδοκούμε...

...Κάποιοι είπαν κάποτε
-οι αιώνες νυχτοπατώντας χάθηκαν
στο σούρουπο της ανοησίας τους-
πως είμαστε φανταστικοί
και αυτό είμαστε!
στα κύτταρά μας αιώνες νανουρίζεται στοργικά
το Απρόσιτο
και το Χαώδες
Κάποιοι κάποτε ισχυρίστηκαν
-τα σύμπαντα και οι αδιάσταλτοι κόσμοι χλευάζουν
την έπαρση των νάνων στοχασμών τους-
πως είμαστε πλάσματα του Σκότους
και όντως είμαστε!
τρεφόμαστε απ' το Ιχώρ του Πλούτωνα
και ο Αδης κανακεύει τα ανάπηρα παιδιά μας
σε κλίνες σμιλεμένες από κρανία φιλοσόφων
Κάποιοι αποτόλμησαν να πουν
-οι μανδύες του Aρχοντα
από ηδονή ξεδιπλώνονται
και σε βλέμματα ελπιδοφόρων ισορροπιών
απλώνουν τη τρέλα με ηδύτητα-
πως είμαστε σκέψεις νοσηρές
άδεια κελύφη και άθλια βαμπίρ
και αλήθεια είμαστε!
ρουφάμε αγνότητα
από παρθένους έρωτες
και ανασαίνουμε
βυζαίνουμε αγάπη
από ψυχωσικούς θρησκόληπτους
και αθανασία υφαίνουμε...

...Σου έμαθαν πώς να χορεύεις
όχι πώς να εναρμονίζεσαι
κι είσαι μια θλιβερή φιγούρα
από αδέξια μέλη που σέρνονται
κι είσαι ένα κέλυφος από νεκρές ανταύγειες
Σου έμαθαν πώς να κοιτάζεις
όχι όμως πώς να βλέπεις
είσαι τυφλός και δεν το ξέρεις
είσαι η όραση του τίποτα στους κόσμους του μηδέν
Σου έμαθαν να Μας σιχαίνεσαι
όχι όμως πώς να Μας μισείς
στο μεγαλείο της Αρνητικότητας
σου απαγορεύτηκε να εισέλθεις
στην αγκαλιά είσαι μιας διακορευμένης αγιότητας
και θηλάζεις τη μακαριότητα των ηττημένων...

...Σου έμαθαν πώς να οργίζεσαι
όχι όμως πώς να πολεμάς
ορθώνεις το ανάστημά σου απέναντί Μας
αλλά είναι το βλέμμα σου κενό
όπως η ύπαρξή σου
και χάνεται στο Απροσμέτρητό Μας...
Σου έμαθαν πώς να αρπάζεις
όχι όμως πώς να εφελκύεις
τίποτα σημαντικό δεν μπόρεσες να εκσπερματώσεις
κι έχεις αδειάσει
από τότε που πρώτη φορά ερωτεύτηκες
κι είσαι ένα ενεργειακό κουρέλι
Σου έμαθαν να βλασφημάς
όχι όμως να επικαλείσαι
μια νοσηρή υπόσχεση είσαι
κι είναι καιρός σου να μάθεις
πως είναι στο Απειρο να ορμάς...

* * *

τρίτος κύκλος
μαγικά περάσματα


...Φυλάμε τα μαγικά περάσματα
είμαστε οι Εβένινοι Ιππότες της Νύχτας
στους αιώνες που μετράτε
χτίσαμε ένα απέραντο βασίλειο
από ρινίσματα ονείρων
στους κόσμους που ανασαίνουμε
συνθλίβεται ως και το σκοτάδι
Φυλάμε τα απρόσιτα κάστρα
είμαστε οι αναρίθμητοι λογχοφόροι
του Αργυρού Τίποτε
στις αιωνιότητες που ζητάτε
υμνήσαμε ένα Σύμπαν από νεκρόφιλες λαγνείες
στα λιβάδια που καλπάζουμε
εκπυρώνεται ως και ο Φόβος
Φυλάμε τα μαγικά περάσματα
είμαστε λαίμαργοι σειλινοί και γόητες φαύλοι
και όμως
στοιχειώνουμε τον τρόμο και απλωνόμαστε
ώς τις παραφυάδες των πρωινών σας
ο Αρχοντας μας λάτρεψε
η Νύχτα μας έθρεψε
η απληστία σας μας νανουρίζει

...Κόσμοι συγκρούονται
πλανήτες φλέγονται
και απόψε αγνοί ταξιδιώτες
φονεύονται
Κόσμοι παλεύουν
ήλιοι θρυμματίζονται
και απόψε καρδιές πολεμιστών
απ' το κάλλος της Νύχτας
εκπορνεύονται
Κόσμοι τελειώνουν
όνειρα πεθαίνουν
ματιές και προσχήματα
και απόψε
των μάγων οι μπέρτες
δονούνται ηδονικά
στην Απειροσύνη της Εκάτης...

 

Oνομα: Ειρήνη Παραδεισανού
Nickname: Παρείσακτη

http://wwwpareisakth.blogspot.com


συνενοχή

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό...


Εκείνη τη νυχτιά
που ο ήλιος σκιάχτηκε
και βάφτηκε σταχτής
Εγερνα ολοένα προς το χώμα
Με χέρια νερουλά
το υγρό μυαλό μου αναμόχλευα
Οργής κουβέντες εξαρχής
Κανοναρχούσα

Μήπως κεντήσω
τη νωθρή μου φύση
Αιώνες τώρα
που διδάχτηκε να λέει
«μακριά από με
κι ας γίνουν όλα στάχτη».

Κι ήταν εκεί
ένας πέτρινος κήπος
ένοχος
που κυλίστηκε
μες σε ποτάμια λάσπης

Κι ήμουν εκεί
μια πεταλούδα από χώμα
τα φτερά της που καψάλισε
μες σε ποτάμια λάβας
και κούρνιασε στη χούφτα του εχθρού της
ευγνωμονούσα.


Κεβριόνης

Aμοιρε Κεβριόνη
Ποιος να σου το 'λεγε
Πως η κραυγή σου όταν άφηνες
Ως βουτηχτής
Το θρόνο το λαμπρό σου
Θα γένονταν περίγελος
Σε χείλη σκληρά

Και το ωραίο σου μέτωπο
Συντρίμμια
Θα κείτονταν άθυρμα
Σε μάτια στη βία εθισμένα

Aμοιρε Κεβριόνη
Αιώνες μετά
Ποιος να σου το 'λεγε
Μέσα σε αίθουσες πνιγμού
Η μακάρια λήθη σου
Πως θα γινόταν
Θέμα πνιγηρών εξετάσεων.


τις είπε η ποίηση

Μουρμουρητά φυγής αχνίζανε αλλόκοτα
νοσταλγικά, κρυφά, ζωσμένα ολούθε
από την ένταση ενός παράδοξου πυρετού.
Είχε η σιγή μιαν αγωνία που τον κάρφωνε
με ανάσες ασθματικές.
Τις άκουγε μέσα του να ηχούν
στο ρυθμό μιας αέναης φρίκης
που 'σερνε πίσω της σωρό τις προσωπίδες της
χρυσές, με χρώματα κραυγαλέα
όσο και η απελπισία που πότιζε το πετσί του
ηδονικά˙

σε μιαν αιώνια εναλλαγή
η ανθρώπινη ουσία του άλλαζε πρόσωπα και προσωπεία
πότε του γέλαγε χλευαστικά
πότε με οπτασίες ουτοπίας τον εκοίμιζε
πότε τον έλουζε με ασίγαστους πόθους˙
και βούλιαζε ανήμπορος
στην πιο μύχια κόχη της σκέψης του,
τη στάχτη πάσχιζε να διυλίσει με δυο τρύπιες χούφτες,
ανάσαινε καπνό και λήθαργο
οι εμμονές του μείναν μόνες και φτωχές˙

τις είπε ποίηση

κι έθαβε τους τριγμούς της ουσίας του στους στίχους του
ευλαβικά
με σύστημα κι επιμονή
κι ας κραύγαζαν σιγανά σιγανά
σαν ανυπεράσπιστα γυμνά ποδάρια
που βουλιάζουν στην καυτή άμμο
και φλέγονται.

 

      αρχική σελίδα | ταυτότητα | επικοινωνία | συνδέσεις | προηγούμενα τεύχη | english
Copyright © 2006 e-poema.eu - Όροι Χρήσης
Developed by WeC.O.M.